Recensie: Steeds blijf ik u beminnen – Mark Traa

Een klein boekje vol contactadvertenties uit een ver verleden. Verzameld uit de enorme collectie kranten van de Koninklijke Bibliotheek. Dat is ‘Steeds blijf ik u beminnen’ van Mark Traa. Hier val je al bladerend van de ene romance in de andere.

20170315_114211

Ik kende dit project al van Instagram, waar regelmatig advertenties op gezet worden die ook iets met liefdesoproepjes of contactadvertenties van vroeger te maken hebben. Zodra ik hoorde dat er een boekje van was, wilde ik die heel graag hebben. Helaas dacht ik dat hij alleen via een speciaal formulier op de website van de KB te bestellen was, en liet ik het maar even voor wat het was. Tot ik er op een station zomaar bij de Ako tegenaan liep! Toen kon ik hem natuurlijk niet laten liggen.

De inhoud varieert van oproepjes voor een (fatsoenlijk!) geldhuwelijk, van romantische mijmeringen (denkt gij nog wel eens aan de Lindengracht?) tot berichtjes naar aanleiding van een vluchtige ontmoeting op straat of in de trein (dame met de groene muts). Bijna nooit wordt iemand met naam genoemd, alles blijft geheim zodat het alleen voor de bedoelde persoon te begrijpen is.

20170315_114323

Terwijl ik dit boekje las in de trein, ontvouwde zich een situatie waarin een hedendaagse versie van zo’n contactoproepje voorkwam. De conductrice riep op een station om: “Meneer van Beek, uw vrouw staat nog buiten.” Er ontstond wat gemompel in de coupé, en even later vraagt een meisje verrast aan de man naast haar: “O, u bent het écht?” Meneer van Beek was doodleuk blijven zitten. “Ze vindt me vanzelf wel.” mopperde hij. “Ze weet waar we heen gaan, ze moet gewoon instappen.” Hij maakte geen aanstalten om iets te doen. De trein reed weg – zonder mevrouw van Beek. Poging tot contact mislukt. Gelukkig waren er toen de telefoons en konden ze alsnog afspreken elkaar op een volgend station te ontmoeten.
Ik vond de situatie in ieder geval erg amusant, net als de oudere situaties die ik tegelijkertijd in het boekje las. En zoveel verschil was er niet: ook die oude oproepjes gaan immers om echte mensen. Dat vergeet je nog wel eens.

Ook de vormgeving van dit kleine, bijna schattige boekje vond ik erg mooi. Het lettertype op de kaft en de achtergrond van gekreukt papier geeft het een heel aantrekkelijk, ‘oud’ uiterlijk. Het past in ieder geval goed bij de inhoud.

Een leuk boekje om lekker door te bladeren en regelmatig hardop bij te grinniken!

Advertenties

Over DaniëlleSabine

Een boekenwurm die houdt van kunst en geschiedenis en daarover blogt op https://daniellesabine.wordpress.com.
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s