Recensie: Roeien naar de Volewijck – Suzanne Wouda

Eerder schreef ik al een recensie over ‘Nachtblauw’, een historische roman die bij uitgeverij Ambo | Anthos was verschenen. Zodra ik zag dat er een nieuwe historische publicatie van deze uitgeverij was uitgekomen, heb ik hem meteen gereserveerd bij de bibliotheek. Ik hoefde niet eens de hele achterkant te lezen: zodra ik de woorden “Amsterdam, 1679” en “burgerweeshuis” zag, was ik verkocht.

Ik heb het hier over ‘Roeien naar de Volewijck’ van Suzanne Wouda. Ik heb echt van dit boek genoten en baalde ervan als ik weinig tijd had om te lezen. Het verhaal bleef door mijn hoofd gaan. Het gaat over twee jonge meisjes, Flora en Mare, die vriendschap sluiten nadat ze allebei in het Amsterdamse burgerweeshuis terecht zijn gekomen. Hun verleden is heel verschillend – Flora kwam uit een beter milieu en groeide op omringd door boeken, terwijl Mare uit een arm gezin met veel kinderen kwam. Beide situaties worden prachtig geschetst. Flora’s wanhoop om de ziekte van haar vader en Mare’s onmacht bij de postnatale depressie van haar moeder zijn voelbaar voor de lezer. Hoe verschillend hun verleden ook is, in het weeshuis worden ze onafscheidelijk.

20160625_145955

Het leven in het weeshuis en Amsterdam wordt goed historisch uitgelegd en ook later in de tijd, als de meisjes volwassen zijn, komen er interessante historische situaties voorbij. Dit is een roman met een solide geschiedkundige basis, maar de mooie schrijfstijl brengt alles echt tot leven. Nadat de meisjes als jonge vrouw het weeshuis verlaten hebben, verliezen ze elkaar uit het oog. Ze komen allebei weer in totaal verschillende werelden terecht: Flora ontmoet via haar rijke tante een vooraanstaand heer en trouwt met hem (maar niet alles blijkt zo mooi als het eerst leek) en Mare gaat de prostitutie in.

Pas als Mare een brief krijgt die Flora vlak voor haar dood geschreven heeft, kruisen hun wegen elkaar weer. Een zoektocht naar Flora’s mysterieuze zoontje volgt, en naar het leven dat Flora heeft geleid nadat ze het weeshuis verliet. Wat is er in die jaren gebeurd, en waar is haar kind?

Vond ik ‘Nachtblauw’ van Simone van der Vlugt laatst nog wat afstandelijk en oppervlakkig, ‘Roeien naar de Volewijck’ bewees maar weer dat het ook anders kan. Een warme vriendschap tegen het kille decor van een weeshuis, de levens van twee verschillende meisjes met elkaar vervlochten en een ontknoping die weliswaar mooi en ‘happy’ is, maar die je toch teleurgesteld achterlaat – omdat het boek ineens uit is.

~

https://www.goodreads.com/book/show/28455874-roeien-naar-de-volewijck

 

Advertenties

Over DaniëlleSabine

Een boekenwurm die houdt van kunst en geschiedenis en daarover blogt op https://daniellesabine.wordpress.com.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Recensie: Roeien naar de Volewijck – Suzanne Wouda

  1. sw zegt:

    Wat een fijne recensie, DaniëlleSabine. Dank je wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s