Recensie: Echo van de tijd

Pamela Hartshorne – Echo van de tijd, 2012.

[spoilers!]

Net toen ik een beetje de hoop begon op te geven om van 2014 nog een goed boekenjaar te maken, kwam ik dit boek tegen. De tekst op de achterkant sprak me al meteen aan: een Middeleeuwse vrouw wordt beschuldigd van hekserij. Meer dan vier eeuwen later krijgt een vrouw last van dromen en visioenen – over deze vrouw uit een vervlogen verleden. Wordt ze gek of zijn hun levens op de één of andere manier verbonden met elkaar?

Normaal houd ik niet zo van romans die half historisch, half hedendaags zijn. Het is zelfs wel eens voorgekomen dat ik de hedendaagse hoofdstukken oversloeg en alleen de historische las. Bij dit boek had ik daar geen last van. De moderne stukken waren levendig en vol ingewikkelde verhaallijnen. Grace, de hoofdpersoon, is een interessante en onafhankelijke vrouw en haar reactie op de plotselinge historische visioenen is begrijpelijk. Als ze in het huisje van een overleden tante komt om het klaar te maken voor de verkoop, wordt ze ineens overvallen door levensechte dromen over Hawise, een vrouw die 400 jaar geleden op die plek leefde en veel nare dingen mee had gemaakt. Langzaam neemt ze Grace’s leven over.

Hoewel het benauwend is, vond ik de stukken over Hawise geweldig. Of ze nou een geest was die Grace in haar macht had, of dat Grace op een andere manier haar leven door kreeg – het waren in ieder geval boeiende verhalen om te lezen.

Steeds meer parallellen ontvouwen zich tussen de levens van de twee vrouwen. Dat vond ik geweldig om te lezen. Nog leuker was het toen Drew, Grace’s buurman, de archieven in dook om bewijzen te zoeken. Daarmee kon eindelijk duidelijk worden of Hawise echt bestaan had. Zijn onderzoek leverde echter niet veel op.

Uiteindelijk zocht Grace hulp bij een psychologe, een medium en uiteindelijk zijn het priesters die haar verlossen van Hawise. Dat denkt ze tenminste.

Het verhaal eindigt in een ijzingwekkende ontknoping, waarin alle verhaallijnen bij elkaar komen en het erop lijkt dat alles op een vreselijke manier zal eindigen. Voor Hawise is dat zo: zij verdrinkt als heks en vreest het ergste voor haar kleine dochtertje. Voor Grace, Drew en zijn dochter komt het uiteindelijk goed – en een jaar later lacht het leven hen weer tegemoet. Drew heeft zelfs Hawise’s dochter gevonden in oude aktes, waaruit blijkt dat alles goed is gekomen met haar en dat ze zelfs een verre voorouder is van Grace. Nu heeft Hawise eindelijk rust – en Grace ook, want zij kan alles achter zich laten en beginnen aan een nieuw leven met Drew, zijn dochter – en hun nieuwe baby.

Kijk, van zo’n einde hou ik. Even was ik bang dat alles slecht zou aflopen. Dat Grace, net als haar overleden tante, die ook bezeten was door Hawise, zou verdrinken. Gelukkig liep het anders en nu het boek uit is ben ik bijna teleurgesteld dat het voorbij is. ‘Echo van de tijd’ is romantisch, spannend, schokkend en mysterieus, en ook zeker een aanrader als je niet van historische verhalen houdt.

~

https://www.goodreads.com/book/show/18584281-echo-van-de-tijd

Advertenties

Over DaniëlleSabine

Een boekenwurm die houdt van kunst en geschiedenis en daarover blogt op https://daniellesabine.wordpress.com.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Recensie: Echo van de tijd

  1. Pingback: Boekenfestijn Utrecht | DaniëlleSabine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s