Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

Dit boek had alles waardoor ik het meteen wilde lezen: een mysterieuze kaft, ouderwetse foto’s als illustraties, en een tekst op de achterkant die je razend nieuwsgierig maakt. Het duurde even voor ik hem ook daadwerkelijk leende bij de bieb, maar toen ik hem eenmaal in handen had kon ik hem niet meer wegleggen!

Jacobs opa vertelde hem altijd al vreemde verhalen over zijn jeugd in een kindertehuis. Het zat vol met bijzondere kinderen die allerlei bovennatuurlijke talenten hadden, zoals zweven, onzichtbaar zijn of vuur laten verschijnen uit hun handen. Opa waarschuwt Jacob altijd voor ‘monsters’, maar niemand neemt hem serieus. Tot hij op een nacht gevonden word, vermoord – en Jacob daadwerkelijk een monster ziet.
Zo begint een huiveringwekkende zoektocht naar het kindertehuis en de geheimen die daar verborgen liggen. Jacob reist af naar Wales en vindt het oude huis – maar dat niet alleen. Er staat hem veel meer te wachten, dingen die zijn leven op zijn kop zetten en waardoor hij nooit meer terug zal kunnen naar zijn gewone leventje. Want alle verhalen die opa vertelde, blijken waar te zijn, en Jacob zelf blijkt ook niet zo gewoontjes te zijn als hij altijd dacht…

Een vervallen huis, een opa met mysterieuze verhalen, verschoten foto’s uit een ver verleden – het zijn maar een paar elementen die dit verhaal voor mij zo leuk maken. Maar vergeet ook vooral niet de scheepswrakken, een verlaten weeshuis, een regenachtig eiland, tijdreizen, en natuurlijk de vreemde maar fascinerende kinderen. Alle personages zijn levendig maar helder beschreven, en zelfs het hoofdpersonage Jacob heeft weinig woorden en emoties nodig om tot een geloofwaardig karakter gemaakt te worden. Zijn beste vriend wordt in het begin van het verhaal naar voren gebracht, een interessant en alternatief type, om vervolgens het hele boek niet meer voor te komen – dat was jammer, maar logisch aangezien Jacob naar Wales vertrok.

Het verhaal eindigt nogal abrupt, er staat nog van alles te gebeuren, maar gelukkig is inmiddels het tweede boek uit: ‘Omhulde stad’. Verder zijn er plannen om ‘De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine’ te gaan verfilmen, door regisseur Tim Burton. Wat moet dat een geweldige film worden; het verhaal heeft inderdaad alle griezelige en typische elementen voor een film van Burton. Ik ben in ieder geval heel benieuwd, en ga heel gauw ‘Omhulde stad’ verslinden.

 

~

http://www.mevrouwperegrine.com/

Advertenties

Over DaniëlleSabine

Een boekenwurm die houdt van kunst en geschiedenis en daarover blogt op https://daniellesabine.wordpress.com.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

  1. Ik lijk echt de enige persoon in blogland te zijn die er niets aan vond! Wel nog benieuwd naar de film, misschien vind ik die leuker 🙂

    • Ik heb inderdaad ook wel meer mensen gehoord die het ‘minder’ vonden. Ik kan het me wel voorstellen, het is allemaal niet zo griezelig en spannend als de kaft misschien doet vermoeden. Het verhaal bleef verder ook best aan de oppervlakte. Maar verder vond ik het wel leuk om te lezen 😉

      • Ja inderdaad, op basis van de kaft had ik er heel erg andere verwachtingen bij! Ik had ook gewoon niet erg veel voeling met het hoofdpersonage in dit geval. Kan al eens voorvallen hé 🙂

    • Ellis zegt:

      Ik heb het boek niets een uitgelezen! Ik wist niet dat er nog meer mensen waren die het tegenviel 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s